وقتی شخصی و یا گروهی در کاری شکست می خورند بلافاصله خود آن فرد و یا گروه و  اطرافیان درباره علل شکست و اشتباهات رخ داده تحقیق کرده و نظرات خود را ارائه می دهند که ممکن است بی ربط و یا درست باشد. جنگ ها یکی از مهمترین رویداد های تاریخی هستند که یافتن علل وقوع جنگ و علل شکست طرف و یا طرفین بازنده و همچنین علل پیروزی طرف و یا طرفین پیروز از نکات بسیار مهمی است که مورخین و دانشمندان برای به دست آمدن نتایج ان بسیار تحقیق می کنند. جنگ بین الملل دوم اگر بزرگترین جنگ روی داده در تاریخ بشر نباشد قطعاً یکی از بزرگترین آنها است، جنگی که در حدود صد کشور فعلی جهان را درگیر خود ساخت و در مورد تعداد تلفات آن محقیقن ارقام چنمد ده میلیونی را برآورد کرده و میزان خسرات مادی آن نیز قابل شمارش نیست. این جنگ بزرگ که بین قدرت های سابق و فعلی جهان مانند آلمان و ایتالیا و امپراتوری ژاپن از یک سو و ایالات متحده امریکا و انگلیس و بریتانیا و فرانسه و اتحاد جماهیر شوروی و چین از سوی دیگر رخ داد و گستره آن تمامی قاره های جهان را برگرفت. در این جنگ بزرگ یک جنگ خاص بین آلمان نازی و شوروی سوسیالیستی به وقوع پیوست که از سوی نازیها بارباروسا نام گرفت.

بارباروسا از سال 1941 که آلمان نازی معاهده عدم تجاوزی که دو سال قبل با کشور اتحاد جماهیر شوروی امضا کرده بود زیر پا نهاد و به خاک این کشور حمله کرد شروع و در سال 1945 با تسخیر برلین پایتخت آلمان توسط ارتش سرخ شوروی پایان یافت. این جنگ به تنهایی بیست و چند میلیون کشته بر جای گذاشت که اکثر آن از نظامیان و مردم غیر نظامی کشور اتحاد جماهیر شوروی بود. اما چه مسائل و یا علت هایی باعث شد که نازیها در این جنگ شکست بخورند دلایل زیادی را می توان ذکر کرد که محقیقن علوم سیاست و تاریخ و همچنین استراتژیست های جنگ آن را بارها عنوان کرده اند، عللی چون سرمای کشنده کشور روسیه بخصوص در زمستان سال 1941 که ماشین جنگی آلمان را از کار انداخت، قدرت بالای نیروی زمینی ارتش سرخ که در عرض مدت کوتاهی توانست تعداد زیادی از مردم را بر علیه نازیها بسیج کند، دسته کم گرفته شدن ماشین جنگی روسها از سوی نازیها، عضو کردن اولویت جنگ از تصرف مسکو به تصرف اوکراین به دستور شخص هیتلر که باعث کند شدن روند سریع پیشروی نازیها در خاک روسیه شد، پهناور بودن خاک روسیه که امکان تصرف ان را نه تنها برای نازیها بلکه برای هر قدرتی ناممکن و بعید کرده است و ...

ولی بنده فکر می کنم به این دلایل یک دلیل قوی را هم می توان اضافه کرد که اگر بیشتر از دلایل قبل باعث شکست آلمان شنده باشد قدرتش کمتر نبوده. آن دلیل عقیده شیطانی شخص هیتلر در نابودی نزاد اسلاو در سرزمین های تصرف شده و جایگزینی نزاد ژرمن به جای آنها بود، برای حصول به این مهم به دستور هیتلر باید تمامی آثار تمدنی روسها مانند شرهای بزرگ در سرزمین های اشغالی نابود می شد تا هیچ کس در آینده در مورد حضور اسلاوها در ان سرزمین مدعی نباشد، به همین جهت بود که نیروهای نازی به جای تصرف شهرهایی چون لنینگراد (سن پترزبورگ) و استالینگراد (تزاریتسین) آنها را محاصره کرده و قصد تخریب آنها را داشتند. آنها برای نابودی شهرهای ساخته شده توسط قوم اسلاو در اراضی تصرف شده از توپ های جنگی بسیار بزرگ و بمب های بسیار پرقدرت استفاده می کردند که یکی از آنها توپ جنگی عظیم الجثه ای به نام گوستاو بود که بزرگترین توپ جنگی ساخته شده به دست بشر است. نه تنها تخریب اماکن هدف این محاصره ها بود بلکه نابودی مردم درون این شهرهای محاصره شده به دلیل گرسنگی و بیماری هم از اولیت های این ماشین جنگی مخوف بود زیرا که نازیها اسلاوها را در خانه هایشان می خواستند دفن کنند. 

این اشتباه تاریخی باعث شد که در ابتدا سرعت بالای ماشین جنگی آلمان نازی که شهرت رعب آور بالایی داشت کند شده هم روحیه سربازان خودی را پایین بیاورد و هم روحیه نیروهای شوروی را برای مقاومت بالا ببرد، این کار به علاوه وحشیگری دد منشانه نیروهای وهرماخت (ارتش آلمان) به ویژه نیروهای مخصوص اس اس باعث شد مردمی که از ظلم های حکومت سوسیالیستی شوروی و شخص استالین دیکتاتور این کشور به تنگ آمده و در قبال نبرد بارباروسا موضع بی طرف و یا همراهی با نازیها را برگزیده بودند تغییر عقیده داده با حمایت همه جانبه از ارتش سرخ بر علیه نازیها بسیج شدند و گروه های پارتیزانی در پشت جبهه نازیها تشکیل دادند که صدمات بسیار زیادی به ارتش آلمان و تدارکات آنها وارد آورند. ظلم یکی از بزرگترین عوامل نابودی ستمگران بوده است، شاید نظام کمونیستی روسیه خود یکی از بزرگترین ظالمان تاریخ بشر بوده ولی قطعاً ظلم مضاعف جنگ سالاران آلمان نازی در برخورد با مردم بی گناه روسیه و نیات شیطانی و پلید آنها برای نسل کشی چند ده میلیون انسان بی گناه ساکن در آنجا باعث شد که شکستی بزرگ برای آنها رخ دهد. اینگونه وقایع تاریخی باید عبرتی برای تمام سیاستمداران باشد که بدانند خدایی هست.

حمید رضا مقسمی

Hamid Reza Moghassemi